Raceverslag Driebergenloop ½ marathon

Vandaag rende ik na een lange periode weer een wedstrijd! Stiekem was ik best wel zenuwachtig; ik had nog af en toe last van mijn achillespees blessure(tje) en ik heb 2 dagen terug ook al een duurloop van 22K gedaan. Maar ik had er ongelofelijk veel zin in en mijn plan was dus ook om gewoon lekker te gaan lopen.

Omdat het een wedstrijd in mijn eigen dorp was kende ik ongeveer iedereen van de organisatie (waaronder mijn ouders die elk jaar vrijwilliger zijn). Ik mocht dit jaar de warming-up voor de kids (4-7 jr.) verzorgen; zo leuk! Toen dat erop zat racete ik terug naar huis, nam energy gum, kleedde me om en stopte snel nog een proteïne reep in mijn jaszak. Ik ging rennen vanaf huis, ongeveer 4KM naar de start, zo zou ik aan het einde dus 25km op de teller hebben staan.

Vorig jaar tijdens de start. Toen ik wel gewoon op tijd was 😉

Km 1-4

Toen ik weer aankwam op het parcours was ik al aan de late kant; de start was over 2 minuten! Ik rende naar de kleedruimte, liet mijn trui daar achter en zocht Mn startnummer, “SH*T, thuis laten liggen!” Ik rende door naar de inschrijftafel of ze toevallig nog een nummer over hadden. Het startschot had ondertussen al geklonken, maar ik mocht rennen als ‘Annelies’ 😉👍🏼. Terug naar het startvak, daar stond mijn vader al het lintje weer terug te hangen voor de 6 km die zo van start ging. Toen hij mij aan zag komen rennen hield hij het lintje omhoog, “gewoon rechtdoor, ze zijn net weg!” Ik bliepte mijn horloge aan en de achtervolging werd in gang gezet, hah!

Km 4-7

Ik zat nog in een kick van adrenaline en zag de het staartje van de lopers al in zicht komen. Gelukkig was de weg super goed aangegeven en al snel haalde ik de eerste lopers in. We gingen over een zandheuvel en banjerde met honderden lopers door het drassige bos. Ik had mijn achillespees gisteravond ingetapet, maar ik kreeg al na een paar kilometer last. Op 7 km werd de pijn ondragelijk en en flitste van alles door mijn hoofd; stoppen? Nee, ben pas net begonnen. Maar doorrennen is ook niet handig. Ik mocht geen pijn hebben van de fysio. Na 5 minuten wikken en wegen besloot ik even te stoppen en mijn tape eraf te halen. Ik hield mijn schoen aan waardoor ik alleen het bovenste gedeelte van mijn tape eraf trok. Voelde goed! Oke door!

Km 8-13

De pijn was weg en ik kon weer gaan. Mijn tempo slingerde alle kanten op, mede ook door alle heuvels en mate van drassigheid op het parcours. Maar ik liep goed en Mn ademhaling was chill, ik had ook totaal geen last van mijn spieren wat echt mega ideaal was! Rond 12 km begon toch mijn achillespees weer te trekken en zeuren. Toen het na een kilometer niet weg ging en juist alleen maar erger werd besloot ik het laatste deel van mijn tape er ook af te trekken.

Km 14-19

De pijn was EINDELIJK weg. En nu kwam die ook niet meer terug. Verkeerd getapet? Ik weet niet was het was, maar het is weg en dat scheelt alles! Ik pakte mijn tempo op, het parcours liep omhoog en omlaag en de modderplassen werden er niet minder op. Maar ik liep heerlijk! Op mijn 19 km punt stond mama bij de drankenpost, ik dronk een sportdrankje en een watertje en trok mijn lange mouwen shirt uit, het was mega warm! Ik had er nog een top onder dus dat was prima te doen.

Km 20-25.5

Het ging stijl omhoog, de Maarnse berg over. Gelukkig ken ik het bos een beetje en kon zo mijn tempo per gedeelte aanpassen. Ik vloog. Ik rende, maar ik vloog. Mijn benen waren ondertussen al best wel zwaar geworden maar ik was er bijna. Elke kilometer telde ik af en dat werkte best wel goed! De laatste 200m zette ik nog een eindsprint in; ik had echt alles gegeven. Ik kwam met een tijd van 2:10:46 binnen. Yes!!

Ik kreeg een medaille en dronk wel 7 bekertjes water leeg 👀, mijn benen waren helemaal verzuurd en ik kon geen stap meer zetten. Maar trots dat ik was! Nog nooit heb ik zo vaak aan stoppen gedacht tijdens een wedstrijd en nog nooit heb ik zo’n afstand achter elkaar afgelegd, IK BEN MEGA BLIJ EN ONTZETTEND TROTS! Snel een dikke trui en en op de fiets naar huis voor een warme douche, want als je even stil staat koel je toch wel snel af.

Liefs,

Maartje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s